نی

نِی، از سازهای بادی کهن و از جنس گیاه نی است که طول آن از شش گره و هفت بند تشکیلشده و به همین دلیل آن را «نی هفت بند » می گویند. هنگام نواختن، هوا از دهانهٔ نی وارد می شود و با انگشت گذاری بر سوراخ ها و با تغییر فشار هوا، صداهای مختلف به وجود می آیند. نوازنده، نی راعمودی در دست می گیرد و دهانهٔ آن را بین دو دندان جلو و یا بین لب ها قرار می دهد و در آن می دمد.

بخش زیادی از هوای دمیده شده، از سوراخ های بازِ نی خارج می شود و نوازنده با انگشت های هر دو دست، سوراخ ها را باز و بسته می کند. ممکن است نوازنده هنگام نواختن، دست راست را بالای دستچپ قرار دهد و برعکس. هنگام ساختن نی، روی گره ها را با نوار می پوشانند و بر سِر دهانه و انتهاینِی لولهٔ استوانه ای کوتاهی به طول تقریبی ۷ سانتی متر و هم قطر ضخامت نی، از فلز برنج قرار می دهند.

طول نی حدود ۳۰ تا ۶۵ سانتی متر و قطر آن حدود ۵/ ۱ تا ۳ سانتی متر است و تعداد ۵ سوراخ در طرفجلو و یک سوراخ در قسمت عقب نی ایجاد می کنند. هرچه لولهٔ ساز باریک تر و کوتاه تر باشد صدایآن زیرتر است و برعکس. نی در اندازه های مختلف تهیه می شود و ساز تک نوازی است و نمی توان آنرا کوک کرد. از آنجایی که بدنهٔ اصلی این ساز در طبیعت رشد می کند، دو نی کاملاً از هر جهت همسان،کمتر به دست می آید و به همین دلیل، با انتخاب طول و قطر آن، از هر پرده ای می توان نی داشت.

شروع به تایپ کنید و برای جستجو وارد شوید

سبد خرید