قانون

سازی است از خانواده آلات موسیقی رشته ای مطلق زخمه ای. در طول قرن ها جعبه طنین چنگ جلوه های مختلفی پیدا کرده و نام های گوناگونی به خود گرفته است .یکی از این شکل ها سازی است با جعبه طنینی ذوذنقه ای شکل به نام قانون است. در لغت نامه دهخدا آمده است : قانون نام سازی است از مخترعات معلم ثانی.در لغت نامه ۱۱ روس گفته شده است که به احتمال قوی قانون قدیمی تر از سنتور است.در منابع موسیقی عرب تصویری مربوط قرن ۱۵ میلادی (۹ هجری) چاپ شده که مردی از اهالی استانبول را سرگرم نواختن قانون نشان می دهد.

جعبه طنینی قانون از چوب و به شکل ذوذنقه قائم الزاویه است .بلندترین ضلع آن نزدیک به ۱ متر نزدیک به نوازنده و کوتاه ترین ضلع مقابل ضلع قبلی قرار می گیرد.ضلع سمت راست به طول تقریبی ۴۰ سانتی متر قائم بر هر دو ضلع موازی و ضلع سمت چپ از اضلا موازی را قطع می کند. سمت راست ساز حفره ای به شکل مستطیل به ابعاد ۴۰*۱۵ سانتی متر قرار گرفته و روی آن را پوشش یک یا چند تکه پوست کشیده اند و خرک نسبتا کم ارتفاع ولی دراز با چند پایه با نقاط برابر طی طول پوست روی آن تکیه کرده است.

تعداد رشته های قانون ۷۸ است و تعداد اصوات قانون ۲۶ است و هر صوت توسط ۳ سیم هم کوک حاصل می شود .سیم ها در گوشه سمت راست ساز تثبیت شده پس از عبور از روی خرک و طی طول ساز هر سه سیم از کوک دستگاهی که جهت کوک موقعیت یا زیر و بم کردن صوت سیم تا حدود یک پرده و نیم پرده تعبیه شده عبور می کند و هر سیم به گوشی سیم مخصوصی می رسد .به کمک دستگاه مخصوص کوک که در قانون وجود دارد و تغییر کوک بسیار سریع و راحت انجام می گیرد و می توان تمام صداهای کروماتیک مخصوص موسیقی شرق را از ساز حاصل کرد .نت نویسی قانون امروزه معمولا بر روی دو حامل دست چپ کلید فا خط چهارم و برای دست راست از کلید سل استفاده می شود

مضراب ساز عبارت است از انگشتانه ای که با انگشتان اشاره هر دو دست استفاده می کنند. تیغه ای از جنس شاخ مانند ناخون به انگشتانه ها وصل شده و نوازنده قانون به وسیله آن به سیم ها زخمه می زند.

شروع به تایپ کنید و برای جستجو وارد شوید

سبد خرید